Eerste impressie van Bandung (Mariska)

Gert-Jan heeft er inmiddels al bijna zes weken Bandung op zitten, maar voor mij zijn dit de eerste dagen in de stad waar we de komende twee jaar zullen doorbrengen. Ik ga volgende week weer terug naar Nederland, de hele boel inpakken en regelen, en dan komt Gert-Jan waarschijnlijk eind juni, begin juli voor de laatste loodjes en voor ons afscheidsfeest, en dan zullen we vertrekken!!

Hieronder wat van mijn eerste indrukken van Bandung.

Bandung is een grote, drukke en moderne stad. Je kunt er vrijwel alles krijgen - zo heb ik in de winkels bijvoorbeeld Droste-pastilles gezien, pastasauzen, levende palingen, kattenvoer en zelfs varkensvlees. De mensen zijn superaardig, heel behulpzaam, vriendelijk en bescheiden. Het is niet zoals in India, dat je voortdurend wordt aangesproken - men is hier wat terughoudender. Vrijwel iedereen is moslim, maar het valt ons gelukkig erg mee met de geluidssterkte van de oproepen tot gebed vanuit de moskee. Vrouwen dragen over het algemeen lange broeken en lange mouwen. Je zien weinig rokken of jurken. Minder dan de helft van de vrouwen draagt een hoofddoek. De vrouwen die wel een hoofddoek dragen, dragen 'm allemaal met een soort 'luifel': het gedeelte boven de ogen steekt wat naar voren. De meiden en vrouwen in Nederland dragen hun doeken strakker rond het hoofd. Er zijn ook behoorlijk wat vrouwen met korte mouwen en driekwartbroeken, dus een wat langere rok en korte mouwen voor mij is geen probleem. Hakken dragen ze vrijwel niet, maar dat is ook niet echt handig met het soort stoepen dat ze hier hebben: veel gaten, veel randjes.
Het is verbazingwekkend schoon - je ziet weinig troep op straat. Er wordt actief schoongemaakt en het ziet er dus allemaal netjes uit. Het is erg groen. Een groot nadeel van Bandung is wel dat het er ver-schrik-ke-lijk druk is met (grote, moderne) auto's en brommers, en dat het aantal daarvan ook nog verdubbelt in het weekend, als mensen uit Jakarta komen om in Bandung te gaan shoppen en eten (Bandung staat bekend om het culinaire aanbod). De stad staat vol met zogenaamde 'factory outlets' (FO's genoemd), waar je goedkoop kleding kunt kopen. Ook zijn er erg veel restaurants, variërend van Japans en Thais tot Nederlands en Australisch. Ik denk dat we goed van dit aanbod gebruik gaan maken...!
Trouwens, Belgische frites zijn typisch Hollands:

Gert-Jan's chauffeur, die van ons beiden is en waar we de komende twee jaar vrij gebruik van kunnen maken, heet Deden. Het is een klein mannetje, en ontzettend aardig en behulpzaam. Zijn Engels is nog niet zo goed, maar hij grijpt onze aanwezigheid in de auto aan om te praten en te leren. Hij zal zich waarschijnlijk onmisbaar maken - hij kent de stad op zijn duimpje en kan van alles regelen.
Hier en daar zie je nog wel wat dat we kennen uit onze lessen over Indonesië, zoals het bekende juk met aan elk uiteinde een mand of kist met spullen, en de piepkleine karretjes waaruit eenvoudige maaltijden worden geserveerd: soepjes met vlees, gefrituurde balletjes, dat soort dingen.
Totdat we een huis hebben gevonden en daar in kunnen trekken, zitten we in een groot, sjiek hotel. Er staat een 'security guard' bij de ingang, die een spiegel aan een stok heeft en daarmee de onderkant controleert op bommen voordat je de parkeerplaats op mag, maar die enorme kernkop in de achterbak slaan ze elke keer over... ;o)
Nog een laatste observatie: de letters p en f worden hier veelvuldig door elkaar gehaald, en dat geeft leuke nieuwe woorden. Zo hebben we een mobieltje bekeken met een cameraatje erop met 2 'megafixels', zegt onze chauffeur regelmatig 'I go farking' als hij ons ergens afzet en toen we hem eergisteren een doerian gaven, was hij zo blij dat hij vertelde dat hij die avond een 'big farty' ging houden met zijn 'wipe'.