zaterdag 12 juni 2010

Huizenjacht 2

Inmiddels ben ik (Mariska) weer terug in Nederland. Gert-Jan blijft daar gewoon aan het werk. Naar verwachting komt hij eind juni twee of drie weken naar Nederland, om de laatste dingen te regelen. Ergens halverwege juli verwachten we daadwerkelijk te vertrekken!

Inmiddels zijn we erachter gekomen dat de vriendelijke Nederlandssprekende mevrouw die ons hielp met huizen zoeken (zie Huizenjacht (1)) veel te veel geld vroeg voor het soort huizen dat ze ons liet zien. De (Indonesische) vrouw van een (Nederlandse) oud-collega van Gert-Jan heeft haar netwerk voor ons aangesproken en we hebben inmiddels vééééél mooiere huizen gezien in ongeveer dezelfde prijsklasse. We hebben nog geen beslissing genomen maar er zitten paleisjes bij, echt niet normaal!

De voornaamste reden dat we nog niet hebben beslist, is dat Gert-Jan's uitzending nog steeds niet officieel is goedgekeurd... zucht... Het wachten is op de handtekening van de allerhoogste baas van zijn bedrijf - pas dan kunnen we de zaken echt in gang zetten. Het is bijzonder frustrerend dat dit zo lang duurt, want inmiddels logeert Gert-Jan al meer dan twee maanden in een hotel, is hij al tot zijn oren in het project ondergedompeld, en zit ik maar alleen hier in Utrecht te niksen en te wachten tot ik eindelijk eens iets mag regelen...!

Maar genoeg gezeurd. Het gaat absoluut zeker door, we hebben er allebei verschrikkelijk veel zin in, de vraag is alleen nog wanneer we 'mogen' verhuizen. In de tussentijd kunnen jullie je lekker vergapen aan wat mooie foto's van het soort huizen waaruit we kunnen kiezen...

Het huis hieronder was hartstikke nieuw en was prachtig, maar het lag aan een onverhard weggetje dat langs het huis omhoog liepen waarover voortdurend knetterende brommertjes heen en weer reden.


Het huis hieronder had een prachtige tuin, met een soort yogatorentje voor meditatie (rechts op de foto) en een fantastisch tuinhuis (links op de foto) waar ik wel mijn werkkamer zou willen inrichten. Aan twee kanten naast het huis, op nog geen anderhalve meter afstand, stond de kampong (soort dorpje, of een verzameling huizen), waar erg arme mensen wonen. Het contrast was wel erg groot tussen dit huis en de schamele hutjes van de buren, en daar voelden we ons niet zo heel gelukkig bij. Jammer, want dat tuinhuis zag ik wel zitten als werkruimte...


Het volgende huis had een zwembad als achtertuin, en een waanzinnig uitzicht! Dit is zeker een kandidaat! Helaas geen tuin, maar je kunt niet alles hebben natuurlijk...


Dan was er ook nog een huis dat nog helemaal nieuw was. Ik vond het echt super-, supermooi, heel erg modern en strak en licht, maar Gert-Jan voelde zich niet zo geborgen in dit huis, omdat alles zo open was. Bijna alle muren waren van glas. Het huis staat aan de golfbaan, en heeft geen tuin, maar wel een dakterras. Wie weet dat Gert-Jan het met meubels en gordijnen iets fijner had gevonden:


Hoe dan ook, er is genoeg keuze en we vinden ongetwijfeld iets waar we ons allebei senang gaan voelen.

Geen opmerkingen: