Vertrek!

Het is zover! We zijn vertrokken!! We wonen in Indonesië!

Afgelopen week is een internationaal verhuisbedrijf bij ons langs geweest in Utrecht, om al onze spulletjes in te pakken die meegaan naar Indonesië. Binnen een paar uur hebben twee jongens alles professioneel in dozen gepakt, alle dozen vervolgens gelabeld en de hele zwik in een container ingeladen. Het voelde wel een beetje vreemd toen hun vrachtauto met daarop de container met onze spulletjes de straat uitreed. Het zal waarschijnlijk nog een maand of twee, drie duren voordat we de spullen weer terugzien: eerst moet Gert-Jan’s contract worden ondertekend (hopelijk deze week), en dan kunnen zijn werkvergunning en onze verblijfsvergunning worden aangevraagd. Pas daarna mogen we onze container inklaren. Hierbij wat foto's van de verhuizing, de dozen en ons lege huis. De foto van ons tweetjes is bij onze voordeur genomen. Het zal wel een tijdje duren voordat we die terugzien...!

Deze hele maand zitten we in een zogenaamd ‘appartement-hotel’: het is een hotel (de kamers worden schoongemaakt en de lakens worden vervangen), maar onze hotelkamer ziet eruit als een appartement. We hebben twee volledige badkamers, een slaapkamer en een woongedeelte met eettafel, zitgedeelte en tv-wand. We hebben een prachtig uitzicht over de suburbs van Bandung en de bergen. Ons balkonnetje is net groot genoeg voor 3 airconditioning-units en twee stoelen. We passen er dan zelf nauwelijks nog bij. We hebben ook nog een keukentje, dat zeer minimaal is ingericht: we hebben een minikoelkast, twee vorken en twee lepels, twee borden en twee kommetjes, een waterkoker, een elektrisch kookplaatje en één pannetje en dat is het dan. Het ene aanrecht is geschikt voor dwergen en kabouters, het andere is gelukkig meer voor echte mensen. Daarnaast hebben we een nanny-room: rijke Indonesiërs (voor wie dit hotel bedoeld is) gaan niet met de kinderen op stap zonder hun nanny mee te nemen. Zij kan dan in een zijkamertje slapen zonder ramen (en zonder bed, overigens), maar ze heeft dan wel weer een eigen badkamertje met hurkwc. We hebben ook nog een logeerkamertje dat we om voor de hand liggende redenen meteen het rookhol hebben genoemd. De nanny-room en de logeerkamer gebruiken we niet.

Het uitzicht is mooi. Er staan een stuk of zes moskees binnen gehoorsafstand (elke moskee met een klok die een paar minuten voor of achter loopt op de rest, zodat ze niet tegelijkertijd, maar in een soort canon de oproep tot gebed laten horen), maar dat is iets waar we maar aan moeten wennen.

We gaan zo snel mogelijk huizen zoeken, want op 31 augustus moeten we er hier uit. Misschien staan enkele van de huizen die we vorige keer hebben bekeken nog te huur, en er zal ongetwijfeld wat nieuws bij zijn gekomen. Veel expats verhuizen in de zomer, want dan kunnen de kinderen het schooljaar in het ene land afmaken en op tijd in ander land zijn voor het nieuwe schooljaar.

Gert-Jan is vanochtend naar kantoor (in het Indonesisch: ‘kantor’) gegaan om de draad weer op te pakken. Hij zal er de komende tijd flink aan moeten trekken om het project goed te laten verlopen. Gelukkig is het over ruim een week ramadan: zijn collega’s zullen dan een maand iets minder effectief werken omdat ze overdag tussen zonsopgang (uur of zes) en zonsondergang (6 uur ‘s avonds) niet mogen eten of drinken. Voor ons als niet-moslims geldt deze regel niet, zodat Gert-Jan extra meters kan gaan maken. We zijn benieuwd hoe het hier zal zijn tijdens de ramadan: officieel mag er overdag dus niet gegeten of gedronken worden, maar het schijnt dat je toch makkelijk eten en drinken kunt krijgen. Restaurantjes die niet zo streng zijn, of die door niet-moslims worden gerund, blijven gewoon open, maar worden dan wel zo aangepast dat langslopende vastende mensen niet met eten geconfronteerd worden, bijvoorbeeld doordat de ingang en ramen met een gordijn of papier worden afgeschermd. We zijn benieuwd en zullen zeker verslag uitbrengen van onze ervaringen.

Hieronder nog een foto van Gert-Jan en onze lieve, rustige en behulpzame chauffeur Deden, die de komende tijd een integraal deel van ons leven zal zijn.