Beslissing!

Hehe... het woonei is gelegd. We hebben eindelijk besloten waar we gaan wonen, namelijk in het huis waar we nu tijdelijk zitten. We hoeven dus niet meer te verhuizen. Tenzij we natuurlijk nog iets mooiers vinden, maar eigenlijk zijn we hier tevreden.

Als je Google Earth hebt en nieuwsgierig bent aangelegd, kun je de volgende coordinaten in het vak 'Vliegen naar' kopieren om ons huis vanuit de lucht zien:
          6 52'29.41"S, 107 36'34.10"E
Je ziet het huis zelf trouwens niet zo goed (alleen een donker vierkant van het dak), maar wel de vallei waar het aan ligt, en hoe het ligt ten opzichte van de stad Bandung.

Het huis ligt aan het eind van een klein weggetje, in een mooi opgezet groen complexje met acht huizen die de 'security pos' bij de ingang van het complex delen, alsmede twee tuinmannetjes en twee 'technici' die beschikbaar zijn voor kleine reparaties.

Het huis is niet zo groot, maar het ligt prachtig, aan een vallei met een rivier. Het huis voelt heel prive, alsof je echt buiten de stad zit, maar eigenlijk zitten we toch nog dicht bij het centrum. Op loopafstand zitten een paar kleine winkeltjes, met zeep en snoep en zo, en wat kleine straattentjes met eten. Het is zo'n 10 minuten lopen naar de grote weg, en vandaar kun je een taxi of een angkot (een minibusje met minibankjes erin die overal langs de weg stoppen) nemen richting het centrum.

We horen de rivier best wel hard, en dat is iets waar Gert-Jan wel wat aan moet wennen. Maar aan de andere kant: in de meeste andere huizen die we hebben gezien hoor je hele dag knetterende brommers. Er is hier geen maximum aantal decibellen dat uit de uitlaat mag komen, en daar maken de stoere jongens graag gebruik van...

Gisteren hebben we wat fotootjes genomen, zodat jullie ons in gedachten hier kunnen zien leven. Jaloerse geluiden graag per email... ;o)

Dit zie je als je aankomt. We liggen zoals gezegd aan het eind van een weggetje. De donkere deur iets rechts op de foto is de deur naar de keuken. Er is nog een officiele voordeur ergens achter de planten, maar die gebruiken we eigenlijk nooit.
Je komt op de bovenste verdieping binnen; daar is de woonkamer, een groot balkon, een van de logeerkamers, een werkkamertje en de keuken. Dan met een trap naar beneden kom je in het slaapgedeelte met onze slaapkamer en een logeerkamer. Rechts zie je onze carport, met uitzicht en ruimte voor twee auto's, of voor een auto en tien brommers, of voor twintig brommers.

 Een blik de andere kant op. Je ziet het weggetje omhoog gaan. Links waar de stenen overgaan in asfalt zit onder buurman (een Japanner die we nog niet gezien hebben). Tussen zijn en ons huis is een gedeelde carport.

Links onze woonkamer, met linksvoor achter het lage muurtje de trap naar de onderste verdieping en rechts over de gehele breedte van het huis ons balkon.
De deuropening links gaat naar de eerste logeerkamer.

De woonkamer de andere kant op. Achter de (nep)houten wand is de keuken (je kunt aan beide kanten om de wand heen) en links is dus weer het balkon.

Het keukentje met op de achtergrond weer het balkon. De keuken is niet groot, maar op zich wel functioneel. We koken op gas, zoals je ziet.

Het balkon loopt dus over de hele breedte van het huis, met links en rechts een smal stuk, en in het midden een redelijk groot zitgedeelte. Je loopt vanuit het midden van de woonkamer zo naar buiten het balkon op.

Zicht op het uitzicht en het zitgedeelte van het balkon vanaf de linkerkant van het huis. Onderaan links de rivier, ongeveer 15 meter breed.

Vanuit het zitgedeelte naar links.

Vanuit het zitgedeelte van het balkon rechts naar beneden. De palmbomen staan nog op ons terrein, alles achter het donkerbruine hek is openbaar terrein. Daar hebben mensen bananenbomen en wat andere zaken geplant. Het stukje land tussen ons hek en de rivier loopt steil naar beneden (de rivier is nog zeker 15 meter lager), dus we hoeven niet bang te zijn dat het huis bij veel regen onder water komen te staan.

Onze 'tuin'. Als we een contract van een jaar afsluiten, haalt de huisbaas al het beton weg en legt hij er gras neer en wat mooie planten. Of we er veel gaan zitten is nog maar de vraag, want het is hier vaak te warm om buiten te zitten, maar het is ook twee trappen af vanaf de woonkamer en keuken. Momenteel kun je er alleen komen als je eerst door de keukendeur naar buiten gaat, en dan via de trap die naar de ruimte van de 'pembantu' (de schoonmaakster) leidt naar beneden en dan nog een ijzeren trap af. Een andere manier is vanuit de logeerkamer naar de ruimte van de 'pembantu' en dan de ijzeren trap af. Een andere mogelijkheid is om zelf een trap te laten plaatsen tegen de achterste muur op de foto. Dan kunnen we vanuit de woonkamer en/of onze eigen slaapkamer naar de tuin. Hoe dan ook is de keuken dan twee verdiepingen hoger.

De werkkamer, met uitzicht naar de andere kant van het huis, de niet-valleikant dus. Wat je buiten ziet is een mooi plaatsje, maar dat is doordat het tegen de heuvel aanligt en door de grote bomen die er staan, erg donker. Het is wel mooi ingericht, met grote planten die door de tuinmannetjes worden onderhouden. De tuinmannetjes vegen elke dag de gevallen bladeren en ongedierte weg met een soort zwartepietenbezem.

Onze slaapkamer, een verdieping lager dus. Ook met mooi uitzicht natuurlijk, en toegang tot twee mooie balkons. Je ziet nog net een stukje van het bed.

Een stukje van onze badkamer, met uitzicht over een van de balkons beneden en natuurlijk de vallei.

Jaawel... een inloopkast! Hij is nog ruimer dan dit, maar dat paste niet op de foto. Wat we momenteel aan kleding hebben past op drie planken, maar straks als de container er is, kunnen we iets meer vullen...

Dit balkon delen we met de tweede logeerkamer. Die heeft natuurlijk wel zijn eigen badkamer en toilet. Stel je voor dat je iets moet delen!

De andere logeerkamer is op de bovenste verdieping.Ook die heeft een eigen badkamer en toilet, maar geen balkon of uitzicht. Dat wordt dus vechten als er meer mensen tegelijk op bezoek zijn.

Gisteren aangeschaft... een Vespa (hier te lande ook uit te spreken als Pespa) Super 150 uit 1969 (een goed jaar, volgens Mariska). Hij is niet helemaal origineel meer, maar toch wel voor een groot gedeelte. Het is de bedoeling dat dit Mariska's brommertje wordt (als de koppeling en de claxon zijn gerepareerd) en dat Gert-Jan een 'echte' brommer koopt... We hebben mooie bijpassende retro-helmpjes gekocht, omdat we toch iets op ons hoofd moeten hebben totdat onze eigen helmen met de container aan zijn gekomen.

Over de container met onze spullen gesproken... die staat momenteel (9 september) nog in Rotterdam, omdat de papieren kennelijk nog niet in orde waren. Gisteren is dat als het goed is opgelost, en nu kan ie worden verscheept. Het zal dan nog zeker een week of zeven, acht duren voordat we alles hier in huis hebben. We moeten het tot die tijd dus nog doen zonder al onze persoonlijke spulletjes...